அமைதலாயிரு!

சில வாரங்களுக்கு முன்பு, கொலம்பியாவில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்காக நாம் ஒன்றாக ஜெபித்தோம். இன்று, நேபாளம்–திபெத் எல்லைப் பகுதியில் பனிப்பாறைச் சரிவால் ஏற்பட்ட திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு உலகையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியுள்ளது. வீடுகள், பாலங்கள், சாலைகள் அடித்துச் செல்லப்பட்டுள்ளன; பல குடும்பங்கள் தங்கள் அன்பானவர்களை இழந்து தவிக்கின்றன; காணாமல் போனவர்களைத் தேடும் பணிகளும் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன.

இந்தத் துயரத்தைத் தேவனுடைய தண்டனை என்று தீர்ப்பளிக்க நாம் அழைக்கப்படவில்லை. வேதாகமம் ஒவ்வொரு பேரழிவிற்கும் எளிதான விளக்கத்தைத் தருவதில்லை. மாறாக, “சர்வ சிருஷ்டியும் ஏகமாய்த் தவித்துப் பிரசவவேதனைப்படுகிறது” என்று கூறுகிறது (ரோமர் 8:22).

எனவே, இத்தகைய நேரங்களில் நமது முதல் பதில் விளக்கம் அல்ல—இரக்கம்; தீர்ப்பு அல்ல—ஜெபம்.

படகிலே இருந்த இயேசு

“பெருங்காற்று உண்டாகி, படவு நிரம்பத்தக்கதாக, அலைகள் அதின்மேல் மோதிற்று… அவர்கள் அவரை எழுப்பி: போதகரே, நாங்கள் மடிந்துபோகிறது உமக்குக் கவலையில்லையா என்றார்கள். அவர் எழுந்து, காற்றை அதட்டி, கடலைப் பார்த்து: இரையாதே, அமைதலாயிரு என்றார்; அப்பொழுது காற்று நின்றுபோய், மிகுந்த அமைதல் உண்டாயிற்று.”

— மாற்கு 4:37–39

இயேசு அந்தப் புயலைத் தூரமான ஒரு கரையிலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கவில்லை. அலைகளால் அசைக்கப்பட்ட அதே படகில், பயந்துகொண்டிருந்த சீஷர்களுடன் அவர் இருந்தார்.

சீஷர்கள் இயேசு படகில் இருந்ததை மறக்கவில்லை; ஆனால் புயலின் நடுவில் அவர் தங்கள்மேல் அக்கறையுள்ளவர் என்பதைச் சந்தேகித்தார்கள்:

“நாங்கள் மடிந்துபோகிறது உமக்குக் கவலையில்லையா?”

இயேசுவின் தூக்கம் அலட்சியத்தின் அடையாளமல்ல; அது அச்சமின்மையின் அடையாளம். சீஷர்கள் புயலின் வல்லமையைப் பார்த்தார்கள்; ஆனால் அவர்களுடன் இருந்தவரின் வல்லமையை இன்னும் முழுமையாக அறிந்திருக்கவில்லை.

இந்தச் சம்பவத்தில் இயேசு புயலை அடக்கினார். ஆனால் கிறிஸ்தவ விசுவாசம், நமது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு புயலும் உடனடியாக அடங்கிவிடும் என்று வாக்குக் கொடுப்பதில்லை. சில நேரங்களில் அவர் புயலை அடக்குகிறார்; வேறு சில நேரங்களில், புயலின் வழியாகத் தமது மக்களைத் தாங்கிச் செல்கிறார்.

ஆனால் இரண்டிலும் ஒரு உண்மை மாறுவதில்லை:

அவர் நம்முடன் இருக்கிறார். நாம் மறக்கப்படவில்லை; நாம் தனியாகவும் இல்லை.

அவர்களுடன் நிற்போம்

நேபாளத்திலும் திபெத்திலும் துயரப்படுகிற மக்களுக்குத் தற்போது நமது விளக்கங்களைவிட, நமது ஜெபமும் இரக்கமும் உதவியும் தேவை.

“சீஷர் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் திராணிக்குத்தக்கதாக யூதேயாவில் குடியிருக்கிற சகோதரருக்கு உதவி அனுப்பத் தீர்மானித்தார்கள்.”

— அப்போஸ்தலர் 11:29

அந்தியோகியா சபைக்கும் யூதேயாவுக்கும் இடையே தூரம் இருந்தது; ஆனால் அந்தத் தூரம் அவர்களின் அன்பைத் தடுக்கவில்லை. அதுபோல, நேபாளமும் திபெத்தும் நமக்குத் தொலைவில் இருந்தாலும், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நமக்கு அந்நியர்கள் அல்ல. அவர்கள் நமது அயலார்; அவர்களுள் இருக்கும் விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவுக்குள் நமது சகோதர சகோதரிகள்.

நாம் தூரத்திலிருந்து செய்திகளைப் பார்ப்பவர்களாக மட்டும் இல்லாமல், ஜெபத்திலும் இரக்கத்திலும் இயன்ற உதவியிலும் அவர்களுடன் நிற்போம்.

ஜெபக் குறிப்புகள்

• உயிரிழந்தவர்களின் குடும்பங்களுக்கு தேவனுடைய ஆறுதல் கிடைக்கும்படி.
• காணாமல் போனவர்கள் கண்டுபிடிக்கப்படவும், மீட்புக் குழுவினர் பாதுகாக்கப்படவும்.
• இடம்பெயர்ந்த குடும்பங்களுக்குத் தங்குமிடம், உணவு, சுத்தமான தண்ணீர் மற்றும் மருத்துவ உதவி கிடைக்கும்படி.
• பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உள்ள சபைகளும் விசுவாசிகளும் நம்பிக்கையுடன் நிலைத்திருக்கும்படி.
• நிவாரணப் பணிகளுக்கு நமது சபை எவ்வாறு பங்களிக்கலாம் என்பதை அறியும் ஞானத்திற்காக.
• நேபாளம் மற்றும் திபெத்தில் உறவினர்களைக் கொண்டவர்கள் நம்மிடையே இருந்தால், அவர்கள் இந்தத் துயரத்தைத் தனியாகச் சுமக்காமல் இருக்கும்படி.

இறுதி ஜெபம்

Worship Song

அறிவிப்புகள்